Przy książce Dżungla jest neutralna inne opowieści wojenne wyglądają jak bójka na szkolnym boisku.

Spencer Chapman z typowo brytyjską swadą opowiada niezwykłą historię czterech lat, które spędził w dżungli na nękaniu Japończyków w okupowanej Malezji. Podróżując głównie pieszo i na rowerze, Chapman werbuje do tej misji życzliwych Chińczyków, Malajów, Tamilów i członków plemienia Sakajów. Partyzanci wysadzają mosty, przecinają linie komunikacyjne i przyklejają materiały wybuchowe do wojskowych ciężarówek, które zatrzymały się przy drodze; budują bambusowe miny wypełnione żelatyną wybuchową, rzucają granatami i znikają w dżungli, z twarzami zaczernionymi węglem oraz pistoletami owiniętymi taśmą, by nie odbijały światła księżyca.

Chapman, kiedy akurat nie walczy z Japończykami i nie ucieka z ich więzień, zmaga się z nieustającym deszczem w dżungli, z dzikimi tygrysami, wrogimi plemionami, niezliczonymi pijawkami i zaroślami tak gęstymi, że przejście kilometra może zająć kilka godzin.

Dżungla jest neutralna to epicka i oparta na faktach opowieść o mężczyźnie, który został sam za linią wroga i przetrwał w nieludzkich warunkach malajskiej dżungli.