Codziennie umiera kawałek jej duszy. Ale nikt nie może jej pomóc.

Nadzieja – imię będące gorzkim żartem losu. Bo ta kobieta nigdy nie zaznała ani miłości, ani bezpieczeństwa, przez co straciła wiarę w lepsze jutro. Od dziecka otaczały ją przemoc, strach i alkohol, a kiedy dorosła, zaczęła powielać znane schematy.

Weszła w toksyczny związek ze zmagającym się z uzależnieniem mężczyzną. Urodziła córkę, od której z czasem zaczęła się oddalać.
Dziś jej umysł zatruwają lęki i myśli tak mroczne, że trudno wypowiedzieć je na głos. Chociaż Nadzieja próbuje.

Stara się walczyć z depresją, uczęszcza na terapię, ale każdy krok naprzód kończy się bolesnym upadkiem. Nie potrafi kochać tak, jak „powinna”, ani zaufać, że życie ma sens. Tym bardziej, że podobne demony dręczą także jej córkę…

„Nadzieja” to brutalnie szczera opowieść o chorobie, która powoli zabija duszę. O toksycznych relacjach rodzinnych i problemach, jakie dziedziczy się niczym klątwę. Oraz o ludziach, którym – jak na ironię – najbardziej w życiu brakuje nadziei.