Proza Dostojewskiego stoi na pograniczu realności i wyobraźni, a przedstawione w tym zbiorze utwory łączy trud głównych bohaterów, którzy walczą z własnymi słabościami.

Białe noce to historia zakochanego marzyciela, samotnie przemierzającego ulice wielkiego miasta. Inna nieszczęśliwa istota, spotkana podczas białych nocy, opowiada mu swą historię, lecz w słuchaczu widzi jedynie pokrewną duszę. Bohater, mimo zmiany, która w nim zachodzi, ponosi klęskę miłosnych iluzji.

Gracz jest powieścią o arystokratach uwikłanych w hazard – nie tylko grają w kasynie, tracąc pieniądze, lecz także bawią się uczuciami najbliższych. Utwór miał być napisany zaledwie w miesiąc, a sam autor spłacił dzięki niemu swoje długi. Dostojewski był hazardzistą, ale to nie jedyny wątek autobiograficzny w utworze. Mimo niewielkich rozmiarów, powieść kryje także inne ciekawostki z życia autora.