Wychyl się za burtę, wsadź głowę pod wodę. Słyszysz? To śpiewa dusza Gusty.

Wspaniale jest towarzyszyć jej w podróży. Uwielbiam tę opowieść. O kobietach, które sięgają po swoje marzenia, mimo trudnych czasów. O istotach pozaludzkich przesiąkających do ludzkiego życia. O wyobraźni, która przynosi nadzieję.

Dyba Lach

Jest rok 67. Gusta Star wsiada na statek o nazwie Morzeca z nadzieją, że podróż przez Bałtyk wyrwie ją z opresji PRL i przyniesie ostatnią szansą na międzynarodową karierę. Rejs wydobywa z pasażerów statku jednak więcej niż każdy chciałby ujawnić.

Morzece, bałtyckie syreny, pół-dziewczyny, pół-ryby, których największym skarbem jest głos, również mają swój plan na przygodę. Morze ma własny głos, który zabrzmi donośnie jak opera.

Morzeca to moja książka-sztorm. Jest jak diva i nie jest zadowolona, kiedy jej nie słucham. Odrobiłam tę lekcję i wiem, że ta książka potrzebuje wolności. Uczy, że syreny muszą być silne i chronić się nawzajem, żeby przetrwać. Dlatego musiał pojawić się ferment, dlatego tylko płynąc pod prąd jestem u siebie. Dedykuję ją Morzecom mojego życia, które płyną ze mną. Bez Was zejście na ląd byłoby błędem.