POD SŁOŃCEM MAJORKI MIŁOŚĆ I ZEMSTA SĄ TAK SAMO GORĄCE. KONTYNUACJA BESTSELLEROWYCH POWIEŚCI.  Magda nareszcie prowadzi ustabilizowane życie w Warszawie; syn Michaś dorasta, życie rodzinne toczy się własnym rytmem, a odnowiony dom na Majorce jest spełnieniem jej marzeń. Jednak po pięciu latach małżeństwo z Markiem utknęło w martwym punkcie – zdominowane przez rozpieszczoną córeczkę i nadwyrężone obecnością seksownej opiekunki, Oksany. Na domiar złego w matce Magdy, emerytowanej doktor weterynarii Krystynie Dziubak-Kalińskiej, obudził się demon literacki. Pod pseudonimem publikuje ostre erotyczne powieści, których bohaterowie przypominają Magdzie… Oksanę i Marka. Czyżby pod jej nosem kwitł romans męża z nianią? Dowody zdrady same wpadają jej w ręce. Magda ucieka, by znaleźć ukojenie na Majorce, gdzie kwitną migdały, a zemsta ma słodki smak pomarańczy.  ANNA KLARA MAJEWSKA Pisarka, dziennikarka, felietonistka. Autorka książek: Jak dobrze wyjść za mąż po czterdziestce, Sekretów napisanych razem z Hanną Bakułą i Anną Ibisz, i Melanżerii. Majorka w niebieskich migdałach zamyka jej bestsellerową trylogię, w której skład wchodzą Rok na Majorce i Powrót na Majorkę.  Monogamia, takie ładne słowo, jak imię bizantyjskiej księżniczki, i takie nieprawdziwe… Absolutnie monogamiczna czułam się tylko wobec Majorki. Pałałam do niej miłością szczerą, trwałą, gorącą i mimo upływu czasu wciąż świeżą, jak jednodniowy sok z marchwi. Tu, na Majorce, patrzyłam na świat przez różowe okulary, marząc o niebieskich migdałach. Zawsze, każdego dnia, dwadzieścia cztery godziny na dobę, nie tylko w lutym, gdy kwitły migdałowe drzewa, zamieniając doliny interioru w pastelowe dywany we wszystkich odcieniach bieli, różu aż do pinku Julci walizeczki. Teraz ta różowa walizeczka, razem z dwiema moimi, szlachetnie stalowymi walizami, wylądowała na wózku, który pchałam z lotniska na parking. Na górze, jak na tronie, siedziała Julka, bo po co chodzić, skoro można jechać. – Jestem absolutną monogamistką! – wykrzyknęłam radośnie w słodkie powietrze. – Czym? – spytała moja córka. – Czymś, co między ludźmi nie istnieje! – Roześmiałam się, nie tłumacząc jej nic, bo sama, gdy dorośnie, zadurzy się, zakocha, a potem odkocha i znów zadurzy, więc wtedy to wszystko zrozumie.