Wolna ojczyzna była pragnieniem kilku pokoleń Polaków. Rok 1918 przyniósł spełnienie marzeń, ale i początek żmudnego procesu odbudowy państwowości. Niepodległa musiała dowieść, że nie jest państwem sezonowym, ale prężnie rozwijającym się organizmem, bez którego nie można sobie wyobrazić nowoczesnej Europy. 
Współautorami tej książki są wybitni polscy badacze: historycy, prawnicy, ekonomiści. Nie tracąc z pola widzenia dziejów politycznych, prezentują oni prawdziwie całościowe spojrzenie na II Rzeczpospolitą. W obrazie tym polityka stanowi tylko jeden z elementów bogatej mozaiki dwudziestolecia. Stroniąc od banału i wytartych sloganów, autorzy próbują dokonać możliwie całościowego bilansu międzywojnia. Publikacja jest więc krytycznym spojrzeniem na społeczeństwo, które podjęło się trudu odbudowy Polski po Wielkiej Wojnie, a jednocześnie wyrazem uznania dla jego osiągnięć. W rezultacie, dostajemy do rąk udaną próbę przekrojowego ujęcia dziejów II RP.
Dużym walorem publikacji jest jej warstwa ilustracyjna. Książkę ozdabiają liczne, w znacznej mierze niepublikowane wcześniej czarno-białe fotografie, kolorowe afisze czy zdjęcia muzealnych eksponatów. Stanowią one wartość samą w sobie, będąc czymś więcej niż tylko uzupełnieniem warstwy tekstowej. To małe dzieło sztuki wydawniczej, prezentujące czytelnikowi ogromną ilość tytułowych „oblicz Niepodległej”. Ignacy Paderewski przy fortepianie, Łemko na targu w Gorlicach, szkoła żeńska w Brześciu nad Bugiem – to tylko pierwsze z brzegu przykłady. Dynamiczny rozwój fotografii jest tu dla historyków wspaniałym sprzymierzeńcem. Dzięki pieczołowicie dobranym obrazom Niepodległa odżywa na naszych oczach, prezentując to z czego była dumna, ale i to, czego się wstydziła.