Zbiór ten stanowi pochwałę narracji \"niskich\" - pochwałę dziecięcej/dziecinnej wrażliwości, dziewczyńskości, naiwnej filozofii. Jest on o tym, co kobiece (recepcją tego, co za kobiece się uznaje). Jest on o tym, co religijne - jest to jednak religijność poroniona, pamiętanie i (cielesne) szukanie, w niskim, ziemskim (nie) porządku. Jest on o relacjach ze zwierzętami: o tych najbardziej intymnych (o wiążących się z nimi pożegnaniach, stratach) i o tych opartych na przemocy lub bierności wobec nieludzkiego cierpienia. Jest on także o przemocy międzyludzkiej, tak często cichej czy unieważnianej. Jest on, mówiąc najogólniej, o szukaniu - miłości, wrażliwości wobec ludzi i nieludzi, czegoś \"otrzymanego\" - w tym, co utracalne /utracone\nLidia Karbowska (ur. 1995) - autorka wiersz opublikowanych w pismach internetowych: \"Wakat\", \"Inter-\", \"Helikopter\", \"Tlen Literacki\" a także w książce \"Wyjustowani. Antologia młodych twórców\" (Toruń 2018). Dramat \"W patriarchacie krwawię na niebiesko\" znalazł się w antologii \"Młod(sz)a Polska\" (Kraków 2021)