Znakiem rozpoznawczym tej poezji jest długie zdanie, niekiedy wypełniające cały wiersz. Michał Sobol jest bowiem poetą namysłu biorącego się z obserwacji; zdanie musi więc udźwignąć zarówno to, co jest treścią spostrzeżenia, jak i to, co jest jego interpretacją. [...] Skoro wciąż z obserwacji rodzi się refleksja, skoro język ma zapisaną w sobie tęsknotę za ujęciem tego, co dane w doświadczeniu, poeta nie odpuszcza, szuka nowych możliwości.\nWojciech Bonowicz

Michał Sobol, urodzony w 1970 roku w Cerekwi pod Radomiem, studiował historię Kościoła i filozofię. Mieszka w Zabierzowie Bocheńskim na skraju Puszczy Niepołomickiej, pracuje w Krakowie w klasztornej bibliotece. Schrony są jego piątym zbiorem wierszy. Wcześniej wydał: Lamentacje (2001), Działania i chwile (2007), Naturalia (2010), Pulsary (2013). Laureat Nagrody im. Kazimiery Iłłkowiczówny za najlepszy debiut poetycki roku. Za tom Pulsary otrzymał Nagrodę Literacką Miasta Radomia, był nominowany do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej i do Nagrody Literackiej Gdynia, Wiersze Sobola przetłumaczono na angielski, hiszpański, kataloński, niemiecki, słoweński i szwedzki.