Tomik wierszy Ewy Kacy, który masz przed sobą, to początek drogi, a podróż ta zaczyna się od ciszy. To pierwszy krok, żeby spojrzeć w głąb siebie bez konieczności otwierania drzwi. Utwory, które w nim znajdziesz, są przejściem z codzienności w świat metafizyczny. Zostawiają w nas subtelny ślad, pomagają odkryć siebie na nowo, prowadząc językiem prostym, ale nie banalnym. Ewa w swoich utworach pokazuje świat, w którym codzienność przechyla się delikatnie w stronę niezwykłości, a proste gesty przepełnione są emocjami. Jej poezja nie podnosi niepotrzebnie głosu. Ona oddycha własnym rytmem, jest kompasem, który nam przypomina, że nie zawsze trzeba wstępu, żeby gdzieś wejść. Jest uważna na szczegóły, na przemyślenia. Spróbuj odnaleźć w tym tomiku lustro, które przypomni ci, że światło jest gdzieś blisko. Czasami wystarczy tylko odsunąć zasłonę, wsłuchać się w świat i zamiast klucza użyć wiersza, a zamiast wstępu – skorzystać z chwili ciszy.\n\nprzenikam przez mgłę\na tak chciałabym\nprzez serce\nbliżej do nieskończoności\ni rozumu\nbliżej Boga –\nmoją wiarę potwierdza to\nże coraz bardziej wątpię\nw istnienie białych myszek\nkotków kurzu\nna podłodze pod szafą\nalbo w głowie\nślady gołębi w śniegu\nsą jak aureola\nuśmiecham się do siebie\nw śnie\nnie istnieję\nstoję pod krzyżem –\nPan oplata drzewo\ni moje miłujące\nkolejną stację krzyżową\nciało