Pierwsze polskie wydanie zbioru esejów literackich i wykładów publikowanych przez Itala Calvina w czasopismach i gazetach w latach 1955-1978. Można tu znaleźć eseje krytyczne, sylwetki autorów, refleksje na temat pisania, stylu, języka i technik pisarskich (wśród nich szkice o twórczości Landolfiego, o \"Narzeczonych\" Manzoniego, o inwencji graficznej Saula Steinberga). Zbiór został skonstruowany tak, by teksty \"o literaturze i społeczeństwie\" stanowiły namiastkę intelektualnej autobiografii Calvina. Tom przełożyły Joanna Ugniewska, Anna Wasilewska i Monika Woźniak.