Dlaczego warto przeczytać książkę "Utracona godzina":

- Bardzo dobra literatura fantastyczna i rozrywkowa zarazem. Świetna kreacja kobiety silnej w męskim świecie;

- Motyw smoków, niestandardowa dla literatury fantastycznej;

- Znakomity warsztat literacki Marcina Mortki, który był szlifowany w wielu wcześniejszych publikacjach. Epickie sceny batalistyczne.

Jedno ze zdjęć pochodzi z profilu instagramowego: @ksiazkowy_kacik_u_iz

Opis z okładki książki "Utracona godzina":

Wieść niesie, że Mads Voorten Ostrze Burzy i jeden z najsłynniejszych dowódców powstania przeciwko Tuistanom zginął podczas szturmu na Brzask. Zakrawa to na ironię losu, bo sami Tuistanie porzucili zagrabione ziemie bez walki. Skoro jednak Voorten zginął, to kto ściga wycofującą się armię wroga? I przed czym cofa się owa armia?

Radość ze zwycięstwa podszyta jest niepewnością, tym bardziej że w stronę Brzasku zmierzają delegacje wyzwolonych królestw, by radzić nad przyszłością Rozkrzyczanych Krain. Elinaare, była Smocza Strażniczka, a obecnie namiestniczka zdobytej stolicy, wie, że negocjacje będą równie zaciekłe jak dotychczasowe boje, a jednocześnie dręczy ją przeczucie, że zwycięstwo przyszło im zbyt łatwo.

Wycie zimowych wichrów zwiastuje nadejście złych dni.

Opis przygotowany przez SQN Store:

Straceńcy Madsa Voortena powracają w swojej fantastycznej odsłonie!

Plotki głoszą, że Mads Voorten Ostrze Burzy, przywódca powstania przeciwko Tuistanom nie żyje.

Według niektórych doniesień Mads Voorten, jeden z najbardziej prominentnych przywódców powstania przeciwko Tuistanom, zginął podczas ataku na Brzask. Jak na ironię, najeźdźcy sami porzucili przywłaszczone tereny. Jednak wiadomość o śmierci Voortena daje do myślenia. Bo kto ściga wycofującą się armię?

Radość ze zwycięstwa miesza się z niepewnością zwłaszcza gdy delegacje z wyzwolonych królestw udają się do Brzasku, by omówić przyszłe plany dla Rozkrzyczanych Krain. Elinaare, była Smocza Strażniczka, jest teraz namiestniczką podbitej stolicy. Wie, że negocjacje będą tak samo intensywne jak bitwy, ale nadal uważa, że zwycięstwo było zbyt łatwe.

Nadchodzą złe dni. Ich zapowiedź pobrzmiewa w wyciu zimowych wiatrów.