Znany w świecie historyk totalitaryzmów Jerzy W. Borejsza (rocznik 1935) jest dzisiaj ostatnim, który ocalał z dwóch rozgałęzionych niegdyś rodzin. Gdy jego najbliżsi ginęli jako Żydzi z rąk Niemców, był małym dzieckiem. Nie był jeszcze pełnoletni, kiedy umarł Stalin. Już jako zawodowy dziejopis potrafił odnaleźć niedostępne dokumenty i nałożyć je na strzępy pamięci dziecka, na własne archiwum prywatne.Jest też ostatnim, który zdążył porozmawiać z ministrami Mussoliniego i ambasadorami Stalina w krajach faszystowskich. W swojej najnowszej książce opowiada między innymi o tym, jak ten sam Rosjanin stalinizował i destalinizował ZSRR, i o tym, jak latem 1939 roku niemiecki dyplomata ostrzegał amerykańskiego polityka przed paktem Stalina z Hitlerem. Opisuje wiele wybitnych postaci polityki i nauki, które spotkał na swojej drodze. Nie brakowało historycznych postaci i wśród jego bliskich. Dzieje tej rodziny stanowią ważne fragmenty historii polskiej, żydowskiej i europejskiej.Borejsza jest świadkiem wyjątkowym. Ostańcem.W roku 2018 rozpocząłem osiemdziesiąty czwartyrok życia. I widzę, jak przez Polskę i Europęprzetacza się nawrotna fala ruchów bądź reżimówautorytarnych. Jednym z filarów propagandy,na których się wspierają, jest fałszowanie historii.Prawda historyczna często przestaje w takichwarunkach istnieć.W czasie, kiedy w Polsce i w krajach naszegoregionu tworzy się orwellowskie „ministerstwaprawdy”, kiedy fałszowanie przeszłości,czyli kłamstwo historyczne, przykrywa siędwoma połączonymi a nieprzystającymi dosiebie słowami „polityka historyczna”, tymbardziej poczuwam się do dania świadectwa,często ostatniego, ludziom, których znałem,i wydarzeniom, które obserwowałem