Najgorszym rodzajem zazdrości jest ta najgłębiej skrywana. Opowieść o granicach miłości, za którą czai się już tylko obsesja. Kaja przylatuje z Londynu na pogrzeb swojej ukochanej, młodszej siostry Soni. To z myślą o niej podjęła pracę za granicą, chcąc zapewnić jej dobry start w dorosłe życie. W tym czasie w życiu nieśmiałej, skromnej dziewczyny wiele się zmieniło, zakochała się, wyszła za mąż. Kaja żyje w przekonaniu, że siostra jest szczęśliwa, pod dobrą opieką męża i jego rodziny. Wiadomość o jej nagłej śmierci spada na nią jak grom z jasnego nieba, dlatego postanawia zostać w kraju i dowiedzieć się, co właściwie się stało. Pewne niezwykłe zbiegi okoliczności podsuwają jej pomysł na doskonały jej zdaniem fortel: postanawia się zbliżyć do szwagra – z którym osobiście się nigdy wcześniej się nie spotkała – i odkryć prawdę o małżeństwie siostry. Jak daleko można się posunąć, żeby poznać sekrety drugiego człowieka? Kiedy zazdrość zaczyna być niebezpieczna? Czy każdy uczynek wobec ukochanej osoby można usprawiedliwić miłością? Książka jest czwartą powieścią z serii Siedem grzechów głównych, poprzednie to Zła miłość – pycha, Futra, perły i łzy jak piołun gorzkie – chciwość, Nieświęta rodzina – rozwiązłość. Teraz kolej na zazdrość. Danuta Noszczyńska – plastyczka, reżyserka, twórczyni amatorskich teatrów Azet i Amarant, absolwentka krakowskiego liceum plastycznego oraz Wydziału Filozoficznego UJ. Opublikowała książki: Historia nie Magdaleny, Blondynka moralnego niepokoju, Hormon nieszczęścia, Mogło być gorzej, Kufer babki Alicji, Luizę pilnie sprzedam, Pod dwiema kosami, czyli przedśmiertne zapiski Żywotnego Mariana, Wszystkie życia Heleny P., Harpia (trzy ostatnie nagrodzone na Festiwalu Literatury Kobiet „Pióro i Pazur”), Farbowana blondynka, Zła miłość, Futra, perły i łzy jak piołun gorzkie i Nieświęta rodzina.