Oddajemy do Państwa rąk pierwszą publikację albumowa poświęconą wybitnemu artyście polskiemu, Wojciechowi Weissowi (1875-1950). Jego twórczość, sięgająca swymi początkami zarania Młodej Polski, towarzyszyła następnie przemianom naszej sztuki i współuczestniczyła w kształtowaniu się kolejnych jej kierunków. Jest zatem w malarstwie Weissa akademicka poprawność, jest przybyszewszczyzna i dekadentyzm, jest dialog z kulturą antyczną i jej mitologią, jest zafascynowanie sztuką japońską i twórcza jej trawestacja. Jest okres biały – radosny i intensywny – wykorzystujący wpływy japońskie i francuskie dla niezwykłego, jak na pierwszą dekadę stulecia, wyzwolenia koloru. Doświadczenie I wojny bynajmniej nie przytłacza malarstwa Weissa mroczną refleksją, wręcz przeciwnie, jego obrazy coraz bardziej nasycają się barwą i światłem, a rodzinna „arkadia” w Kalwarii Zebrzydowskiej staje się najwspanialszym plenerem.
W latach dwudziestych, kiedy sztuka europejska po pierwszej eksplozji awangardy oddycha klasyczną forma i modelunkiem, ten sam klasycyzm pobrzmiewa w strukturze obrazów Weissa.
W latach trzydziestych twórczość artysty zabrzmi ponownie mocną nutą ekspresjonistycznego niepokoju. W końcu epilog, porażający trwogą II wojny światowej, ale i tu momenty smutnej refleksji Weiss przeplata – do ostatnich chwil życia – radosną afirmacją otaczającego go świata.