Nowy tomik Janiny Ataman to reminiscencja życia z poezją w tle. Już podział na dwa zbiory: Saga i Okruchy jest usiłowaniem zachowania na zawsze wszystkiego, czego autorka doświadczyła idąc Pieszo przez życie. Poetka, oszczędna w słowach i metaforach, odważnie, ale z rozwagą, rysuje postacie oraz zdarzenia, które naznaczyły ją na całe życie, wskazały nieprzemijające wartości i wyznaczyły ścieżkę, którą podąża, zarówno w życiu osobistym jak i twórczym, gdy choćby w wierszu Matka na zakończenie pisze: nauczyła mnie / jak śmiać się / kiedy nie do śmiechu / jak nie być chorągiewką / jak być trzciną na wietrze. Z estymą dla człowieka przeplatają się mimo wszystko wyważona ironia i uśmiech, czasami przez łzy, jak to w życiu bywa.