Te wiersze uważam za introwertyczne. Wprawdzie jest w nich codzienne życie, lecz schodek po schodku przeczytacie, to zobaczycie.
Codzienność i normalność dominują w tym tomiku. Ale jest to osobliwe schodzenie po drabinie, bowiem Janina Barbara Sokołowska żyje we własnym interiorze.
Wielu z nas ma taką \"drabinę\".
Te wiersze są wielce komunikatywne, lecz raczej rzadko się zdarza by opowiadały o sprawach \"zwyczajnych\".
Mało kto tak głęboko wchodzi w swoje codzienne istnienie. Niby normalność, a jednak tym razem nadzwyczajna.
Bardzo mądre i piękne są te wiersze, a wspomniana wyżej nadzwyczajność kusi bardzo do lektury.
Myślę, że warto tę Autorkę \"śledzić\" i czytać. Tym razem mamy do czynienia z wielce inspirującym i mądrym talentem.
- Leszek Żuliński