Tom, który nie tyle opowiada o naturze, ile uczy, jak ją usłyszeć. Wiersze Sabriny Giarratany są uważne, skupione, ukazują świat w mikroskali: w zapachu mięty, w świetle na liściu, w dotyku kory. Zatrzymują chwilę, zanim zdąży przeminąć. Przyroda to nie tło ani dekoracja, tylko pełnoprawna partnerka rozmowy. Życie styka się tu ze śmiercią, wzrost z rozpadem, dziecięcy zachwyt - z doświadczeniem kruchości. Włoska poetka pisze bez patosu czy dydaktyki, za to z czułością wobec najmniejszego szczegółu. Tekst Sabriny Giarratany i ilustracje Sonii Marii Luce Possentini stają się jedną tkanką - słowo i obraz współtworzą opowieść dla czytelniczek i czytelników w każdym wieku.