Tomik poezji Danuty Hanny Grasiewicz, która utrzymuje, że poetką nie jest. Nie pisze wierszy od zawsze, a tylko zapisuje, gdy ją co pewien czas nawiedzają. Zaistnienie pierwszego tomiku zawdzięcza śp. Profesorowi Janowi Ożdżyńskiemu, który przeczytawszy przypadkiem trzy wiersze, zobowiązał ich autorkę do wydobycia z szuflady pozostałych. Efektem stał się wybór wierszy zatytułowany O zmierzchu (2018). Był niespodzianką dla Autorki. Odtąd Profesor nazywał ją naszą Poświatowską. Ona sama to określenie odbierała jako wielki zaszczyt wyjaśniając z pokorą że tylko przez wzgląd na podobieństwo własnej kondycji zdrowotnej do przypadłości z jakimi zmagała się Halina Poświatowska.