W ostatnich dekadach otoczenie organizacji uległo głębokiej transformacji, a kluczową rolę odgrywa wielokierunkowa współzależność podmiotów. Partnerzy coraz częściej podejmują działania wspólne, tworząc tzw. sieci międzyorganizacyjne. Zrozumienie i wyjaśnienie uwarunkowań ich funkcjonowania stanowi obecnie istotne wyzwanie w obszarze zarządzania strategicznego.
W książce pogłębiona została problematyka nurtu sieciowego i zwiększania skuteczności realizowania zadań przez organizację. Zamierzenia badawcze skoncentrowano na opracowaniu spójnej konstrukcji teoretycznej, umożliwiającej integrację problematyki kształtowania relacji sieciowych oraz możliwości i uwarunkowań budowania przewagi kooperacyjnej. Badaniem objęte zostały organizacje sektora publicznego. W książce przyjęto podejście egocentryczne i skupiono się na perspektywie urzędu gminy, pełniącego rolę lokalnego integratora działań na rzecz ekonomicznego i społecznego rozwoju regionu.
Publikacja dedykowana jest przede wszystkim zarządzającym zaangażowanym w rozwijanie współpracy w ramach sieci międzyorganizacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem sieci publicznych. Choć ma charakter naukowy, zawiera również praktyczne wskazówki wyjaśniające istotę relacji sieciowych i uwarunkowania skutecznego wykorzystania potencjału przewagi kooperacyjnej organizacji.