Dawid Przepiórka był jednym  z czołowych polskich szachistów pierwszej połowy XX w. Urodził się 22 grudnia 1880 r. Zginął w pierwszych miesiącach 1940 r., rozstrzelany przez Hitlerowców w Palmirach.

Był miłośnikiem szachów znanym na całym świecie głównie z kompozycji szachowych. Opublikował ok. 160 zadań.

Wraz z drużyną w 1930 r. w Hamburgu zdobył złoty medal olimpijski, a rok później w Pradze - srebrny.

Największe indywidualne sukcesy odniósł w 1926 r. kiedy to wygrał turniej w Monachium oraz pierwsze mistrzostwa Polski w Warszawie. W 1928 r. zdobył tytuł wicemistrza świata amatorów.

Z Jego inicjatywy powstał Polski Związek Szachowy, którego był wieloletnim  wiceprezesem i mecenasem.

Prezentowana książka jest historią Jego życia i porządkuje Jego dorobek  szachisty i działacza szachowego.