Przed tysiącami lat starożytni budowali wimany – statki powietrzne do prowadzenia wojen na ogromną skalę. Atlantyda i imperium Ramy stworzyły niezwykłe technologie umożliwiające loty i walki w powietrzu.

DAVID HATCHER CHILDRESS, niezależny archeolog i podróżnik, to jeden z najsławniejszych – obok Ericha von Dänikena i Grahama Hancocka – kontrowersyjnych badaczy historii ludzkości. Nazywany jest prawdziwym Indianą Jonesem. Szuka odpowiedzi na pytania dotyczące zagadkowych odkryć, pomijanych przez oficjalną naukę, i odsłania niezwykły świat starożytnych wynalazków.

Na podstawie starożytnych tekstów pochodzących z Indii, w których zawarto precyzyjne instrukcje budowy i zasady działania wiman, Childress dowodzi, że oba imperia toczyły wojny z użyciem pojazdów poruszających się w powietrzu z ogromną szybkością i mających kilkusetosobową załogę. Były wśród nich niezniszczalne machiny z napędem antygrawitacyjnym, samoloty o napędzie opartym na wirze rtęciowym, radary pozwalające zlokalizować wrogi pojazd z odległości kilkuset kilometrów, techniki fotografowania wnętrza wiman wroga i pozbawiania świadomości ludzi znajdujących się na pokładzie.

Machiny latające zastosowano w opisanych w eposach „Ramajana” i ­„Mahabharata” wojnach, które stały się przyczyną upadku cywilizacji ich twórców. Starożytne legendy mówią jednak, że nie wszystkie wimany zostały zniszczone...

Wielu historyków zajmujących się tematyką II wojny światowej jest przekonanych, że te wimany były wzorcem do naśladowania dla hitlerowskich naukowców pracujących dla Luftwaffe.