Minęło już kilka lat od pierwszego wydania księgi Pro Memoria. Z każdym wznowieniem poznajemy lub przypominamy sobie kolejne ważne dla uniwersyteckiej historii postaci Profesorów. Tylko w dwóch ostatnich latach udało się bowiem dzięki staraniom Komitetu odnowić między innymi nagrobki Profesora Józefa Chojnackiego i jego żony Janiny, Profesora Adama Stefana Miodońskiego, Profesora Ludwika Teichmanna czy Profesor Jadwigi Dyakowskiej. Wszyscy oni jako przedstawiciele naszej uniwersyteckiej wspólnoty zasłużyli na pamięć. Ufamy, że są i pozostaną stale obecni we wspomnieniach i sercach członków akademickiej społeczności Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pamiętajmy tak, jak chcielibyśmy, aby o nas pamiętano.
Szanowni Państwo, serdecznie zapraszam do lektury.
Prof. dr hab. Jacel Popiel, Rektor UJ
O STAŁEJ POTRZEBIE PRZYPOMINANIA O NASZYCH ZMARŁYCH PROFESORACH
W znanym powszechnie wyimku poetyckim Cypriana Kamila Norwida Ojczyzna to ziemia i groby. Narody, tracąc pamięć, tracą życie można bez obawy o utratę sensu owego przesłania zastąpić słowa ojczyzna i narody innym, równie uniwersalnym wyrazem. Jest nim słowo uniwersytet. Każda uczelnia stanowi bowiem z definicji nie tylko wspólnotę żywych, ale i międzypokoleniowy most łączący przeszłość oraz przyszłość. Miejsce wreszcie, w którym nie dałoby się bez utraty jego charakteru republiki uczonych podmienić uniwersalizmu na unifikację. Na takim przyciasnym poletku dla naszych myśli i działań zwiędną bowiem nawet najwięksi herosi nauki. Tylko zatem jako zbiorowość wolnych duchem ludzi możemy przetrwać najcięższe terminy i dać gdy zajdzie tego potrzeba świadectwo naszej odwagi. Tego uczą nas mężne życiorysy zmarłych poprzedników.
Prof. dr hab. Jan Wiktor Tkaczyński, Przewodniczący Komitetu ds. Opieki nad Grobami Profesorów UJ
sakriti opis